wtorek, 20 grudnia 2016

Jak pokochać siebie? Samoakceptacja

Cześć kochani !

Przepraszam, że znów nie umieszczałam postów, a obiecywałam, że będą pojawiać się normalnie. Jednak miałam ostatnio tyle obowiązków, a m.in. napisanie zaległych prac w szkole lub poprawę niektórych z nich, gdyż niecały miesiąc temu miałam skręconą rękę, którą piszę, a po drugie rozpoczęłam na początku grudnia kurs na prawo jazdy i kolejne zadanie, do mojej listy, która jest już bardzo i to bardzo długa. Przez co mam bardzo mało czasu, jednak postaram się wszystko tak ułożyć, by znaleźć czas na bloga :)

A dzisiaj przychodzę do was takim tematem jakim jest samoakceptacja i samoocena.

Każdy z nas zdaje sobie sprawę z własnego Ja, choć nie zawsze jest to proste do zdefiniowania. Każdy ma własna strukturę Ja, czyli posiada wiedzę na temat własnej osoby. Wiem, że mam 17 lat, wiem gdzie mieszkam, wiem co lubię, jakie są moje zainteresowanie, wiem, że szybko się denerwuję, lubię pomagać i bawić się z dziećmi oraz wiele innych rzeczy o sobie. Ale to jest moje realne Ja, a w psychologii istnieje ja powinnościowe, czyli jaka powinnam być (mądra, punktualna, sumienna, spokojna, itp.) oraz Ja idealne, czyli nasz ideał (inteligentna, piękna, spełniona, umiejąca walczyć o swoje, itp.). Właśnie miedzy innymi z strukturami powiązana jest samoocena, którą jest ściśle powiązana z samoakceptacją.

Aczkolwiek powinniśmy wiedzieć, że nie ma ludzi doskonałych. Każdy z nas ma zarówno zalety, jak i wady. Niektórzy może po prostu dopracowali aż do perfekcji ukrywanie swoich wad, skaz, przez co w efekcie niekiedy można stworzyć kompletnie innego człowieka. Lecz nie warta tak postępować. Na Twoją jak i moją osobowość nie składają się i wyłącznie dobre cechy, leczy także te gorsze. Tak samo jest jeśli chodzi o umiejętnościami, gdyż nie we wszystkim musimy być perfekcyjni
Zacznijmy od tego, że nikt nie jest doskonały. Każdy z nas ma zarówno zalety, jak i wady. Niektórzy po prostu dopracowali do perfekcji ukrywanie swoich skaz, w efekcie tworząc niekiedy inną osobę. Nie bądź taka! Na Twoją osobowość nie składają się wyłącznie dobre cechy, ale także te gorsze. Tak samo jest z umiejętnościami. Nie we wszystkim będziesz dobra, bo tak się po prostu nie da. Część rzeczy przyjdzie Ci łatwiej, a z częścią będziesz miała większe problemy.

poniedziałek, 28 listopada 2016

Co robić w jesienne i zimowe dni w domu?

Cześć wszystkim !

Przepraszam, że w ubiegły weekend nie pojawił się żaden post, ale po prostu nie miałam jakoś ochoty, żeby cokolwiek napisać. A gdyby byłoby to być zrobione z przymusu, to nie miałoby żadnego sensu, a sam post byłby do wyrzucenia.

Zapewne każdy z nas miewa takie dni, a w szczególności jesienne i zimowe dni, kiedy ogarnia nas nuda i niechęć do robienia czegokolwiek. I są tacy, którym to odpowiada, lecz niektórzy wolą wykorzystać ten wolny czas w bardziej pożyteczny sposób. Właśnie dla takich osób przygotowałam zbiór różnych ciekawych pomysłów, dzięki którym nudny wieczór zmieni się w ciekawie spędzony czas.

 

#1. Poczytaj książkę. Może masz jakąś książkę, którą chciałaś już od jakiegoś czasu przeczytać, albo weź swoją ulubioną. Teraz jest na to najlepszy moment. Przygotuj sobie kakao, udaj się w Twój kącik w domu, owiń kocem i stwórz sobie ciepłą atmosferę w świecie ulubionych postaci.

W któryś weekend pojawi się na blogu wpis o książkach, które polecam przeczytać. 

niedziela, 13 listopada 2016

W dążeniu do celu

Cześć kochani !

Dziś przygotowałam dla Was post innego typu. Postanowiłam, że podzielę się z Wami moimi przemyśleniami na temat tego, czy warto wyznaczać sobie cele i dążyć do spełniania ich :) Więc już bez zbędnych słów, zapraszam serdecznie do lektury ;)

Stawianie sobie wyzwań i wytrwałe działanie to ogromny wysiłek, bez podjęcia którego ciężko będzie nam ocenić efekty. Ale czy warto się w ogóle starać i angażować w coś co może tak naprawdę nam się nie powieść? Po co męczyć się, tracić czas, wkładać w to serce, a czasem i niemałe pieniądze.... No wiadomo,  efekty naszej ciężkiej pracy nie zawsze widać od razu, a nieraz w ogóle ich  nie ma, czasem tracimy sens z pola widzenia,  ale tak naprawdę nie liczy się jedynie rezultat.

Teraz gdy to piszę przypomina mi się rozmowa z koleżanką sprzed 3 lat ( 2013) cytuję;
Koleżanka:
-hej Sara chodzisz jeszcze na taniec ?
Ja:
-Tak, bo jak się coś zaczyna to trzeba skończyć a wtedy może będzie skarb czyli sukces...
przynajmniej  w wytrwałości.

Rezultaty ciężkiej pracy nie zawsze są widoczne, a czasami ich paktycznie w ogóle nie ma , ale nie to jest najważniejsze. Tak naprawdę liczy się tu szlifowanie swojego charakteru, nieważne czy jest to praca umysłowa czy nawet fizyczna, gdyż dzięki temu uczymy się stale przez każde podjęte przez nas  działania czy wyzwania poznawać siebie i rozszerzać swoje horyzonty.
Dzięki aktywności staramy się myśleć w inny sposób, badać, analizować i organizować. Czasami są wpadki, których pragniemy unikać ucząc się  na własnych błędach , a co sprzyja naszemu rozwojowi :D

Jednak może się zdarzyć tak, że rodzice nie pozwalają nam na samodzielność i  "trzymają nas pod kloszem " układając każdy dzień z życia dziecka (niekiedy co do godziny, a nawet minuty) i jego życie oraz wyręczając ich w każdych trudnych zadaniach. Czy tak wychowywane osoby mają takie same szanse na własny sukces jak te którym w życiu nic nie przyszło łatwo ??

Istnieją tacy ludzie, którzy żeby coś osiągnąć musieli o wszystko sami zawalczyć, często nieraz z przymusu lub strachu podejmowali działania gdyż byli "kowalami własnego losu ".

Gotowej recepty tu nie znajdziecie. Sądzę, że satysfakcję/ sukces  najlepiej możee nam zagwarantować większa samodzielność oraz swoboda działania gdy podstawowe potrzeby są spełnione ( bezpieczeństwo, miłość, wsparcie ).Gdy sami coś wymyślimy, zrobimy i dokonamy wyboru swojej własnej drogi to realizacja wyznaczonych przez nas celów ( nie marzeń rodziców) da nam bardziej wartościowe "wyposażenie" na całe życie .

Szablon dla Bloggera stworzony przez Blokotka